Топката се затресе еднаш... двапати... трипати... Клик!
Во истиот миг, се појави – мачка покемон што зборуваше македонски со скопски акцент.
Чикорита го погледна и проговори: „Чик... Чик-орит!“ – што на македонски значи: „Бегај, дедо Миле има каплар за глувци!“
Марко ги стегна топките. Ноќта падна над Охрид, а тој само си рече: pokemon na makedonski
Чикорита скокна и со лисјата од главата му удри шлаканица на Пикачу, но Пикачу возврати со – “Бум! Стриже!” – замавна со струен удар по калдрмата.
Се врати во Калишта, каде што професор Кире го чекаше со стариот направен од радијатор на “Застава 101”.
– – извика Марко.
Во малото село Калишта, крај Охридското Езеро, живееше 12-годишен дечко по име Марко. Неговиот најголем сон не беше да стане лекар или пилот, туку да стане – на македонски.
До вечерта, Марко собра екипа: Чикорита, Пикачу, Мевтик и еден што се тркалаше по калдрмата на Стар Дојран.
– А бе, ти си... ! – извика Марко, вадејќи го телефонот каде што ја скицираше македонската Покемон-енциклопедија. Топката се затресе еднаш
– Ух, те фатив, друже! – рече Марко, бришејќи пот од челото.
– Браво, Марко, – му рече професорот. – Сега треба да се соочиш со најголемиот предизвик: што живее на Водно, но на македонски се вика Ледена Птица-Кралица .
Марко не се откажа. Со комбинација на од Чикорита и Одвлекување внимание од Мевтик (кој само сакаше да гледа хаос), тој фрли уште една Врбова Топка. Клик
