Pas pesë ditësh pa gjumë, pa ushqim dhe pa municion, Quinlan kupton të vërtetën: Komanda e OKB-së nuk po dërgon ndihmë. Një kolonë ndihmëse suedeze dhe irlandeze është ndaluar 30 kilometra larg. Ata janë lënë të vdesin. Një oficer i lartë në radio thotë qartë: “Nuk ka përforcime. Mbani pozicionin deri në fund.”
( duke parë me dylbi ) “Komandant, lëvizje në perëndim. Jo uniforma të OKB-së. Janë mercenarë francezë dhe vendas të armatosur rëndë.” the siege of jadotville me titra shqip
(“i qetë si akulli”) “Atëherë luftojmë me thika. Dhe kur të na mbarojnë thikat, luftojmë me duar të zhveshura.” Pas pesë ditësh pa gjumë, pa ushqim dhe
Komandanti irlandez, Pat Quinlan, shikon kodrat përreth. Terreni është i përsosur për një kurth. Ai urdhëron të gërmojnë llogore rreth pozicionit të tyre, një "perimetër mbrojtës" me thumba të mprehta prej hekuri. Një oficer i lartë në radio thotë qartë:
(“duke mbyllur butonat e uniformës”) “Atëherë le t’ia tregojmë botës se si luftojnë irlandezët.”
Quinlan merr një ofertë për dorëzim. Ai kushtëzohet: “Armët ua japim juve, por ne dalim me krenari. Në rreshta. Me flamurin tonë.”